Organizer graficzny kontrastu i sprzeczności: formaty, szablony i jak go używać

Organizer graficzny kontrastu i sprzeczności to zestaw oznaczonych pól, zwykle dwóch elementów po każdej stronie i szczegółu pomocniczego poniżej każdego z nich, który zmienia niejasne wrażenie, że "coś się nie zgadza" w konkretną, sprawdzalną obserwację. Niektóre wersje wykorzystują dwukolumnowy wykres z jednym szczegółem, postacią lub twierdzeniem w każdej kolumnie. Inne używają formatu dziennika z wierszem dla każdego miejsca, w którym pojawia się sprzeczność w całym rozdziale lub mowie. To, co pozostaje stałe we wszystkich wersjach, to reguła, że kontrast lub sprzeczność nie mogą być samodzielne; potrzebują cytatu, działania lub sceny siedzącej obok jako dowodu.

To parowanie ma znaczenie, ponieważ kontrast i sprzeczność są mylone ze sobą w sposób ciągły. Kontrast to po prostu dwie rzeczy, które się różnią, dwie postacie z przeciwnymi osobowościami, dwie otoczenia z przeciwnymi nastrojami. Sprzeczność jest bardziej wąska: to jedna postać, narrator lub argument, który mówi lub pokazuje dwie rzeczy, które nie mogą być jednocześnie prawdziwe. Organizer graficzny kontrastu i sprzeczności utrzymuje te kategorie oddzielnie zamiast wrzucać każdą różnicę do jednego stosu, co jest zwyczajem, który powoduje, że ukończony organizer czyta się jak lista niezwiązanych obserwacji zamiast rzeczywistej analizy.

Nie każdy format organizera graficznego kontrastu i sprzeczności pasuje do każdego zadania. Studium pojedynczej postaci wymaga innego kształtu niż esej perswazyjny, w którym postawa pisarza zmienia się w połowie drogi, a czytanie skupiające się na fabule wymaga formatu zbudowanego do śledzenia zdarzeń na przestrzeni rozdziałów zamiast porównywania dwóch stałych rzeczy obok siebie. Wybranie formatu, który pasuje do tekstu, utrzymuje organizer przydatnym zamiast zamieniać go w pola, które nikt nie wypełnia poprawnie.

Poniższe formaty obejmują większość sytuacji szkolnych i samonaukowych, od prostego porównania dwóch postaci, często budowanego wokół tego, co krytyka literacka nazywa postacią foila), poprzez śledzenie zmiennych stwierdzeń pojedynczej postaci w całej książce.

Najlepszym źródłem dla organizera graficznego kontrastu i sprzeczności jest sam tekst, a nie streszczenie napisane z pamięci po zakończeniu czytania. Wypełnianie pól podczas czytania, zamiast próby rekonstrukcji dowodu później, utrzymuje cytaty dokładne i łapie sprzeczność, która pojawia się tylko dwa rozdziały po pierwotnym stwierdzeniu, z tego samego powodu, że organizer graficzny punktu widzenia działa najlepiej, gdy jest wypełniany podczas czytania zamiast po zakończeniu książki.

Zacznij od przeczytania fragmentu lub całego rozdziału raz bez etykietowania czegokolwiek. Pierwszy przebieg daje poczucie tego, co naprawdę się mówi lub dzieje, zanim zobowiążesz się do twierdzenia, że późniejsza scena może skomplikować lub odwrócić.

Zauważenie, że dwie rzeczy się różnią, to niska poprzeczka. Zauważenie, że jedna postać, narrator lub argument się sama przeczy, i możliwość wskazania dokładnie gdzie, to znacznie silniejszy znak, że czytelnik dokładnie śledzi tekst zamiast go przeglądać w poszukiwaniu streszczenia fabularnego. Organizer graficzny kontrastu i sprzeczności buduje ten nawyk, wymagając cytatu dla każdego twierdzenia zamiast ogólnego wrażenia.

To ma największe znaczenie dla tekstów zbudowanych na ironii, niezawodnym narratorze, lub argumentem perswazyjnym, który się w pełni nie dodaje. Postać, która twierdzi, że ceni uczciwość, jednocześnie kłamiąc, aby chronić przyjaciela, artykuł redakcyjny, który wzywa do jedności, jednocześnie atakując każdego, kto się nie zgadza, narrator, którego opis zdarzenia nie zgadza się z tym, co opisują inne postacie: wszystko to zależy od tego, czy czytelnik dostrzega lukę między tym, co się mówi, a tym, co się pokazuje. Ta luka jest dokładnie tym, do czego zbudowany jest organizer graficzny kontrastu i sprzeczności, i jest to rodzaj obserwacji, który zamienia raport z książki w rzeczywistą analizę literacką.

Wypełnianie organizera graficznego kontrastu i sprzeczności ręcznie dla całej powieści lub długiego eseju perswazyjnego jest powolne, a sprawdzenie każdej sprzeczności w stosunku do dokładnej strony, na której się po raz pierwszy pojawiła, to krok, który większość uczniów pomija w czytaniu, które nadal spodziewają się być testowane. Funkcja podsumowania AI Notelyn odczytuje importowany plik PDF przypisanego tekstu, nagranie dyskusji klasowej lub wpisane notatki do czytania, i ujawnia sprzeczne stwierdzenia, działania lub twierdzenia sformułowane przez tę samą postać lub źródło, obok otaczającego kontekstu, to samo parowanie, które organizer graficzny kontrastu i sprzeczności zbudowany ręcznie ma na celu egzekwować.

Ponieważ wynik pochodzi z rzeczywistego źródła zamiast szablonu ogólnego, sprzeczność odzwierciedla to, co tekst zawiera specjalnie, zamiast zgadywania opartego na niejasnym wspomnieniu fabuły. Funkcja mapy myśli Notelyn może następnie ułożyć to rozbicie wizualnie, łącząc każdą sparowaną parę z jej dowodem wspierającym, podobnie do tego, jak organizer graficzny cech postaci łączy cechę z jej wspierającą sceną, z tym że tutaj pola śledzą, gdzie postać lub argument wchodzi w konflikt ze sobą. Dla całej powieści lub długiego artykułu, ten pierwszy projekt zajmuje tyle czasu, ile zajmuje wgranie pliku, a nie dwadzieścia minut, które organizer graficzny kontrastu i sprzeczności zbudowany ręcznie zwykle kosztuje na kilka rozdziałów.

Ukończony organizer wciąż wymaga przeglądu przed zaliczeniem. Pierwsza ekstrakcja może czasami oznaczyć kontrast, który nie jest rzeczywistą sprzecznością, lub pominąć rozwiązanie, które ma miejsce kilka rozdziałów później. Przeczytanie projektu, sprawdzenie każdego parowania w stosunku do źródła i zaciśnięcie wszelkich niejasnych wpisów zamienia wynik Notelyn w organizer, który faktycznie wytrzyma dyskusję lub esej. Po wyglądzie prawidłowo, generowanie zestawu quizów z tego samego materiału sprawdza, czy sprzeczność i jej znaczenie można przywołać bez oglądania tekstu.

Kilka nawyków oddziela organizer graficzny kontrastu i sprzeczności, który faktycznie wyostrza zrozumienie czytelnika, od jednego, który jest tylko kartą pracy wypełnioną, aby zadowolić zadanie. Zatrzymanie się na "te dwie rzeczy są różne" bez wyjaśnienia, dlaczego to ma znaczenie, to najczęstszy błąd, ściśle śledzony przez etykietowanie każdej różnicy sprzecznością, nawet gdy jest to naprawdę tylko kontrast między dwiema oddzielnymi postaciami, i pominięcie sprzeczności, która pojawia się tylko raz, kilka rozdziałów po pierwotnym stwierdzeniu.

Rozwiązanie dla wszystkich trzech jest takie samo: traktuj każdy wpis jako pytanie, które wymaga konkretnej odpowiedzi, a nie pudełko do wypełnienia pierwszą obserwacją, która przyjdzie do głowy. "Co dokładnie się kłóci, gdzie pojawia się każda strona w tekście i dlaczego pisarz chce, żebym to zauważył?" produkuje silniejszy organizer niż pisanie "to są przeciwieństwa" i przejście dalej. Kiedy każdy wpis ma rzeczywisty cytat i stwierdzane znaczenie, organizer graficzny kontrastu i sprzeczności staje się czymś, co uczeń może użyć do napisania eseju, przygotowania się do dyskusji lub nauki do testu, a nie tylko strony wypełnionej raz i odłożonej. Aby uzyskać szerszy przegląd śledzenia głównej idei na przestrzeni tekstu, nasz przewodnik do organizera graficznego tematu obejmuje powiązane podejście oparte na dowodach stosowane do głównych idei zamiast sprzecznych szczegółów.