Fiszki z kanji: 11 słów na start i lepsza rutyna powtórek

Na przodzie umieść słowo, które chcesz rozpoznawać. Zapis czytania i znaczenie zostaw na odwrocie, gdzie będą kluczem odpowiedzi, a nie podpowiedziami. Oto para szablonów do ponownego użycia na papierowych kartach lub w dokumencie; zastąp pola w nawiasach kwadratowych jednym wierszem z następnej sekcji.

Szablon przodu

[Japońskie słowo zapisane kanji/kana]

Podaj zapis czytania w kana i znaczenie.

Szablon odwrotu

Czytanie: [zapis czytania w kana]
Znaczenie: [jedno znaczenie z tej lekcji]
Źródło: [lekcja i strona]

Sprawdź osobno:
Czytanie: poprawne / błędne
Znaczenie: poprawne / błędne

Te dwa testy są ważne, ponieważ znajomość znaczenia słowa nie musi oznaczać, że umiesz je przeczytać. Jeśli rozpoznajesz 日本 jako Japonię, ale nie potrafisz podać にほん, zapisz błąd w czytaniu i poprawne znaczenie. Ten wynik podpowie Ci, co ćwiczyć dalej.

Pozostaw informację o źródle na stronie z odpowiedzią. Dzięki niej wrócisz do lekcji, gdy będziesz potrzebować kontekstu, a karta nadal będzie czytelna. Długa definicja, kilka tłumaczeń lub akapit o znaku mogą znaleźć się w notatkach.

Na pierwszych fiszkach z kanji użyj powyższego łączonego pytania o czytanie i znaczenie. Gdy wyniki tych dwóch testów zaczną się różnić, przygotuj osobne karty do zadań opisanych niżej. Możesz też skorzystać z poradnika tworzenia fiszek, aby dopracować układ pytań i odpowiedzi. Przydatny test jest prosty: czy przed odsłonięciem odpowiedzi dokładnie wiesz, jaka odpowiedź będzie uznana za poprawną?

Użyj tych jedenastu haseł jako pierwszego klucza odpowiedzi. Irodori Starter, lekcja 4, strona drukowana L4-17, zawiera pierwsze cztery słowa; przykłady rodzinne na stronie L4-18 przedstawiają kontekst dla „mojego ojca” i „mojej matki”. Irodori Starter, lekcja 9, strona drukowana L9-8, zawiera czytanie nazw dni tygodnia i odsyła do ćwiczeń ze słuchania 09-11 i 09-12.

To jedenaście kart ze słowami, a nie jedenaście różnych znaków kanji. Niektóre hasła zawierają kilka znaków, a 子ども łączy kanji z kana. Przy przepisywaniu zachowaj całe zapisane słowo.

W tabeli dni tygodnia z lekcji 9 użyto 月, 火, 水, 木, 金, 土 i 日 jako skrótów nazw dni. Tutaj na kartach pozostawiono pełne słowa zakończone na 曜日, aby widoczne pytanie odpowiadało pełnemu czytaniu, którego się uczysz.

Potraktuj angielskie znaczenia jako cele tego niewielkiego zestawu do lekcji. W szczególności dwa słowa oznaczające rodziców wynikają z kontekstu przedstawiania się w lekcji. To wybór na początek, a nie oficjalna lista JLPT ani deklaracja, że obejmuje cały poziom. Jeśli nazwiesz folder „fiszki kanji”, dodaj obok notatkę o źródle, aby jasno określić jego zakres.

Możesz zacząć od czterech haseł niezwiązanych z dniami tygodnia, a siedem nazw dni dodać po dojściu do tej lekcji. Nie musisz od razu uruchamiać każdego wiersza tylko dlatego, że tabela jest kompletna.

Zanim wybierzesz przód karty, zdecyduj, jaką umiejętność chcesz sprawdzić. Pytanie o czytanie pokazuje japoński zapis i prosi o podanie go w kana. Pytanie o znaczenie pokazuje to samo słowo, ale pyta o jego znaczenie. Pytanie o pisanie ukrywa japońską pisownię i prosi o zapisanie jej na papierze. To różne zadania, nawet jeśli klucz odpowiedzi pochodzi z tego samego wiersza słownictwa.

Przykład: trzy zadania dotyczące poniedziałku. W zadaniu o czytanie pokaż 月曜日 i poproś o zapis czytania w kana; odpowiedź to げつようび. W zadaniu o znaczenie pokaż 月曜日 i zapytaj o dzień tygodnia; odpowiedź to poniedziałek. W zadaniu o pisanie pokaż „Poniedziałek: zapisz pełną japońską nazwę dnia tygodnia” i porównaj próbę z 月曜日.

Ogólna podpowiedź po angielsku może dopuszczać zbyt wiele odpowiedzi. Dopasuj pytania wymagające odtworzenia słowa do lekcji i oczekiwanej formy. „Dziecko” zmień na „Zapisz słowo z lekcji 4 oznaczające dziecko, używając nauczanej tam pisowni”. Odpowiedzią jest 子ども. Dzięki temu ćwiczenie dotyczy odpowiedzi, którą możesz rzeczywiście sprawdzić.

Nie zmieniaj od razu każdego słowa w trzy karty. Z jedenastu haseł powstałoby trzydzieści trzy pytania, zanim dowiesz się, który kierunek wymaga uwagi. Dodaj osobne zadanie dotyczące czytania lub pisania, gdy konkretny błąd da mu uzasadnienie. W przypadku fiszek z kanji mniejszy zestaw jasno ocenianych pytań łatwiej wykorzystać niż duży stos o niejasnych oczekiwaniach.

Ucz się czytania przypisanego całemu słowu w Twojej lekcji. Obecność znanego znaku nie oznacza, że możesz wszędzie używać tego samego odczytu. 日本 i 日曜日 pokazują tę różnicę bez dodawania kolejnej listy słownictwa.

W tym zestawie 日本 czyta się にほん i oznacza Japonię. 日曜日 czyta się にちようび i oznacza niedzielę. Oba słowa zawierają 日, a jednak ich pełne odczyty się różnią. Zachowaj każdą parę słowa i jego czytania w całości, zamiast tworzyć kartę z pytaniem o rzekomo uniwersalny odczyt 日.

W słowie oznaczającym niedzielę znak 日 występuje też dwa razy. Wiarygodną odpowiedzią na tej karcie pozostaje pełne czytanie にちようび, a nie zestaw domysłów opartych na położeniu każdego znaku. W miarę postępów na kursie możesz poznawać odczyty znaków z nauczycielem; do korzystania z tych jedenastu haseł nie potrzebujesz uniwersalnej reguły dotyczącej czytań on i kun.

Gdy pomylisz się w czytaniu, wróć do całego słowa. Zasłoń zapis w kana, spróbuj ponownie przeczytać słowo, a potem odsłoń pełną odpowiedź. W przypadku nazw dni tygodnia wróć do ćwiczenia ze słuchania z lekcji 9 i porównaj swoją wymowę ze wzorem. Ćwicz słuchanie równolegle z fiszkami, zamiast traktować zapis w kana jako kompletną lekcję wymowy.

Dlatego fiszki z kanji oparte na całych słowach są praktycznym punktem wyjścia: pytanie określa słownictwo, którego się uczysz. Gdy kolejna lekcja wprowadzi inne słowo zawierające 日, przypisz mu osobne, poparte źródłem czytanie, zamiast zmieniać odpowiedzi na tych kartach.

Wybierz papier, jeśli chcesz mieć pełną kontrolę nad każdym przodem i odwrotem. Do przygotowania tych samych par wystarczy zwykły dokument: umieść pytania w jednej kolumnie, a odpowiedzi w drugiej, po czym zasłaniaj kolumnę z odpowiedziami podczas ćwiczeń. Traktuj powyższą tabelę jako główny klucz odpowiedzi, zamiast uczyć się z widocznymi wszystkimi odpowiedziami.

Ustaw japoński tekst tak duży, aby szczegóły znaku 曜 były dobrze widoczne z typowej odległości czytania. Wybierz czytelną czcionkę i zachowaj jednakowy rozmiar w całym zestawie. Na cienkim papierze sprawdź, czy ciemny tekst odpowiedzi nie przebija na drugą stronę; złożony papier lub grubsza karta pozwolą usunąć tę przypadkową podpowiedź. Numerację i odsyłacze do lekcji umieść na odwrocie.

Cyfrowe fiszki z kanji również wymagają rozdzielenia pytania i odpowiedzi. Sprawdź rzeczywisty widok nauki na telefonie, w tym to, czy całe słowo i zapis w kana wygodnie się mieszczą. Starannie przygotowany dokument jest mniej przydatny, jeśli podczas ćwiczeń tekst staje się ciasny.

Podręcznik dla początkujących Anki odróżnia rozpoznawanie słowa od jego odtwarzania i opisuje tworzenie różnych kart z pól tej samej notatki. To dobry powód, by świadomie określić każdy kierunek ćwiczenia przed wyborem formatu kart.

Zacznij od pięciu do dziesięciu minut i niewielkiego wyboru kart. Potraktuj to jako elastyczną rutynę na początek, a nie wymagany odstęp ani obietnicę tego, jak szybko się nauczysz. O dalszym przebiegu powinny decydować tempo lekcji i rodzaje popełnianych błędów.

Prowadź osobny arkusz powtórek ze słowem i dwiema kolumnami: czytanie i znaczenie. Trzecią kolumnę wykorzystuj tylko wtedy, gdy celowo ćwiczysz pisanie odręczne. Zapisuj wynik po udzieleniu odpowiedzi, aby oznaczenia dokumentowały Twoją próbę, a nie stawały się kolejną podpowiedzią na przodzie.

Przy fiszkach z kanji przydatna sesja kończy się decyzją o kolejnym zadaniu. Jeśli znaczenia nazw dni tygodnia są łatwe, ale nie masz pewności co do ich czytania, nadal ćwicz czytanie i poświęć mniej czasu na powtarzanie angielskich odpowiedników. Poradnik fiszek do ćwiczenia przypominania zawiera więcej wskazówek, jak spróbować udzielić odpowiedzi przed jej sprawdzeniem.

Notelyn przekształca wybraną notatkę tekstową w wygenerowany zestaw pytań i odpowiedzi. Utwórz notatkę typu Text, a następnie wpisz lub wklej przerabiane słownictwo, umieszczając przy każdym japońskim słowie jego zapis czytania w kana, znaczenie i odsyłacz do lekcji. Jako materiał źródłowy do tego zestawu na start wykorzystaj jedenaście sprawdzonych haseł powyżej.

Wygeneruj fiszki z notatki i porównaj pytania oraz odpowiedzi z podręcznikiem. Sprawdź, czy zawierają całe słowa i odpowiadające im czytania oraz czy pytania jasno określają zadanie. Wykorzystaj tabelę do sprawdzania, ale nie oczekuj, że wygenerowany zestaw odwzoruje dokładnie jedenaście wierszy w postaci jedenastu kart.

Zanim klikniesz kartę, naciśniesz spację lub dotkniesz ekranu telefonu, aby ją odwrócić, spróbuj odpowiedzieć. Licznik pokazuje Twoje miejsce w zestawie, a Restart study wraca do pierwszej karty w tym samym zestawie. Samodzielnie wybierasz terminy powtórek, poszczególnych kart nie można edytować, a poprawienie nieodpowiedniego zestawu wymaga zmiany notatki źródłowej i ponownego wygenerowania całości.

Rozpocznij ten proces, korzystając z fiszek Notelyn.

Zmień ten element ćwiczenia, na który wskazują Twoje błędy. Dodanie kolejnej strony ze słowami nie wyjaśni niejednoznacznego pytania, a powtarzanie angielskiej definicji nie poprawi czytania, którego nigdy nie sprawdzałeś. Korzystaj z arkusza powtórek i wprowadzaj jedną zmianę naraz.

Przykład: kolejność dni tygodnia ułatwia zadanie. Potrafisz podać dni od poniedziałku do niedzieli po kolei, ale wahasz się, gdy pojawia się sam czwartek. Pomieszaj pytania i ćwicz samodzielne odtwarzanie każdego pełnego słowa. Zachowaj uporządkowaną tabelę do sprawdzania kolejności dni w kalendarzu, bo to inne zadanie.

Jeśli rozpoznajesz słowo w zestawie, ale nie potrafisz znaleźć go na stronie podręcznika, na chwilę wróć od odizolowanych pytań do lekcji. Znajdź słowo w drukowanym materiale, rozpoznaj je bez układu karty, a następnie sprawdź jego czytanie. Znane obramowanie i położenie karty nie powinny stawać się częścią odpowiedzi.

Jeśli fiszki z kanji wydają się przeładowane, usuń dodatkowe wyjaśnienia z odwrotu i przenieś je do notatek z lekcji. Oczekiwana odpowiedź powinna być na tyle krótka, by można ją było ocenić. Pytanie o użycie słowa może stać się osobnym ćwiczeniem, gdy kurs dostarczy kontekstu potrzebnego do odpowiedzi.

Zanim zaczniesz naukę lub przekażesz karty koleżance albo koledze z klasy, sprawdź trzy rzeczy: na każdym przodzie znajduje się całe słowo docelowe, na każdym odwrocie są odpowiadający mu zapis w kana i znaczenie, a każdy odsyłacz do źródła prowadzi do właściwej lekcji. W przypadku dni tygodnia upewnij się, że na przodach pozostawiłeś 曜日, zamiast przepisać same skróty z tabeli.

Wybierz niewielką grupę i jedno zadanie na pierwszą rundę. Możesz zacząć od czytania i znaczenia czterech haseł z lekcji 4, a pisanie zostawić na inną sesję. Zapisuj, co rzeczywiście sprawiło Ci trudność, aby kolejna runda miała jasny cel.

Pierwsze fiszki z kanji powinny pomagać Ci rozpoznawać i czytać słowa poznawane na zajęciach. Skopiuj szablon, przygotuj potrzebne Ci teraz hasła i spróbuj odpowiedzieć z ukrytymi odpowiedziami. Aby utworzyć pierwszy cyfrowy zestaw z tekstu lekcji, który został przez Ciebie sprawdzony, otwórz fiszki Notelyn.