Graficzny organizer do pisania opinii: szablony, kroki i przykłady dla każdej klasy

Graficzny organizer do pisania opinii to wizualne narzędzie planowania, które dzieli tekst perswazyjny na jego podstawowe elementy: jasno sformułowaną opinię, dwa lub trzy wspierające ją argumenty, dowody albo przykłady do każdego argumentu oraz zdanie końcowe, które ponownie wyraża opinię. Zamiast wymagać od ucznia napisania całego akapitu od pustej kartki, organizer przeznacza osobne pole na każdą część wywodu, dzięki czemu struktura jest widoczna jeszcze przed zapisaniem pierwszego zdania.

Większość programów nauczania wprowadza ten format w drugiej lub trzeciej klasie zgodnie ze standardami pisania wypowiedzi opiniujących Common Core. Wymagają one, aby uczeń przedstawił opinię, podał wspierające ją argumenty i zadbał o wyraźne zakończenie. Organizer powstał dlatego, że młodzi autorzy pozostawieni bez wsparcia często przedstawiają opinię, a następnie powtarzają ją innymi słowami, zamiast ją uzasadnić. Oddzielenie pól na argumenty od pola opinii pozwala uczniowi zauważyć, że ma silne przekonanie, ale nie ma jeszcze podstaw, które je wspierają.

Format zmienia się w zależności od poziomu klasy. Organizer dla drugiej klasy może zawierać trzy proste pola: opinia, argument, argument. W czwartej lub piątej klasie ta sama struktura zwykle zyskuje wiersz na dowód pod każdym argumentem oraz bank wyrażeń łączących, ponieważ standardy Common Core dla tych klas wymagają słów takich jak „ponieważ”, „również” i „na przykład”, które spajają poszczególne części. Na każdym poziomie niezmienna pozostaje podstawowa kolejność: przedstaw stanowisko, uzasadnij je i zakończ wywód. Sekwencja ta przypomina czteroczęściową strukturę akapitu PEEL, używaną kilka lat później. Dlatego uczeń, który ćwiczył z graficznym organizerem do pisania opinii, zwykle łatwiej opanowuje metodę PEEL, gdy teksty perswazyjne stają się dłuższe i bardziej formalne.

OREO oznacza Opinion, Reason, Example, Opinion, czyli opinia, argument, przykład, opinia. To jedna z najpopularniejszych wersji graficznego organizera do pisania opinii opartych na skrótowcu, nauczana w starszych klasach szkoły podstawowej i w szkole średniej. Nazwa działa jak pomoc pamięciowa: herbatnik ma taką samą warstwę na górze i na dole, a jego właściwa treść znajduje się pośrodku.

Format wymaga, aby uczeń przedstawił opinię, podał wspierający ją argument, poparł ten argument konkretnym przykładem, a następnie ponownie sformułował opinię na zakończenie tekstu. Niektóre wersje powtarzają parę argument–przykład dwa lub trzy razy przed końcową opinią, tworząc organizer z pięcioma albo siedmioma polami zamiast podstawowych czterech. Organizer OREO do pisania opinii jest popularny przede wszystkim dlatego, że uczniowie łatwo zapamiętują skrótowiec i mogą samodzielnie odtworzyć strukturę podczas sprawdzianu z limitem czasu, kiedy na ścianie nie ma plakatu do podpowiedzi.

W porównaniu z prostym formatem opinia–argument–argument OREO dodaje pole Przykład. Sam argument, na przykład „lekcje powinny zaczynać się później, ponieważ uczniowie są zmęczeni”, nadal jest tylko twierdzeniem. Pole Przykład zmusza ucznia do uzupełnienia go czymś konkretnym: szczegółem, faktem albo krótką anegdotą. Podobnie graficzny organizer twierdzenie–dowód–rozumowanie oddziela tezę od potwierdzającego ją dowodu. Wypełniona odpowiedź OREO bez prawdziwego przykładu w środku wygląda na ukończoną, lecz nie wykonuje właściwej pracy perswazyjnej.

Te trzy formaty tworzą przybliżone kontinuum wyznaczone przez poziom klasy i zakres, w jakim tekst musi uwzględniać drugą stronę sporu. Ich pomylenie zwykle oznacza niedopasowanie poziomu wymagań do zadania.

Graficzny organizer do pisania opinii jest punktem wyjścia, zazwyczaj w klasach 2–5. Wymaga przedstawienia opinii i wspierających ją argumentów, kierowanych głównie do przychylnego odbiorcy: kolegi z klasy, nauczyciela lub znajomego czytelnika, po którym nie oczekuje się sprzeciwu. Graficzny organizer wypowiedzi perswazyjnej pojawia się zwykle w starszych klasach szkoły podstawowej oraz w szkole średniej i oprócz argumentów wprowadza odwołanie do emocji lub wspólnych wartości. Tekst perswazyjny ma bowiem skłonić konkretnych odbiorców do działania, a nie tylko wyrazić preferencję. Graficzny organizer tekstu argumentacyjnego stosuje się w szkole średniej i jest najbardziej wymagający z całej trójki. Oprócz tezy i uzasadnienia wymaga pola na kontrargument i odpowiedź na niego, dzięki czemu autor bezpośrednio odnosi się do najsilniejszego stanowiska przeciwnego, zamiast je ignorować.

Praktyczną różnicę widać w polach każdego organizera. Organizer opinii zawiera pole opinii i pola argumentów. Organizer perswazyjny zachowuje te elementy, a dodatkowo wprowadza pole odwołania do odbiorcy, język emocjonalny, wezwanie do działania lub pytanie retoryczne. Organizer argumentacyjny zachowuje pola tezy i dowodów, ale dodaje pole kontrargumentu oraz odpowiedzi na niego. Jest przez to bliższy graficznemu organizerowi twierdzenie–dowód–rozumowanie, używanemu na lekcjach przedmiotów ścisłych, gdzie tok rozumowania musi wytrzymać próbę podważenia, a nie jedynie znajdować się obok tezy. Diagram strategii pisania TREE, który rozgałęzia tezę na wspierające ją argumenty i szczegóły, dobrze sprawdza się jako wizualny pomost między organizerem opinii a bardziej uporządkowaną wersją argumentacyjną. Gdy uczeń jest gotowy, rozgałęziony układ może pomieścić także gałąź kontrargumentu.

Częstym błędem jest użycie graficznego organizera do pisania opinii w zadaniu, które naprawdę wymaga odpowiedzi argumentacyjnej. Powstaje wtedy tekst zawierający opinię i pewne uzasadnienie, ale nieuwzględniający faktu, że ktoś może się z nim nie zgodzić. Właśnie tę lukę wskaże kryterium oceny wymagające kontrargumentu i odpowiedzi na niego.

Kolejność ma większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać. Zapisywanie argumentów przed ustaleniem opinii zwykle prowadzi do powstania uzasadnień, które nie łączą się z ostatecznym stanowiskiem, ponieważ opinia zmienia się w trakcie ich formułowania.

Szablon graficznego organizera do pisania opinii

Opinia: [Przedstaw swoje stanowisko w jednym jasnym zdaniu.]
Argument 1: [Pierwszy argument wspierający.]
Przykład: [Konkretny szczegół, fakt lub doświadczenie potwierdzające Argument 1.]
Argument 2: [Drugi argument wspierający.]
Przykład: [Konkretny szczegół, fakt lub doświadczenie potwierdzające Argument 2.]
Argument 3 (opcjonalnie): [Trzeci argument wspierający, do dłuższych tekstów.]
Przykład: [Konkretny szczegół, fakt lub doświadczenie potwierdzające Argument 3.]
Zakończenie: [Ponownie sformułuj opinię innymi słowami i nadaj tekstowi poczucie domknięcia.]

Wypełniony przykład

Temat: Czy podczas samodzielnej pracy w klasie uczniowie powinni móc słuchać muzyki?

Opinia: W czasie samodzielnej pracy uczniowie powinni móc słuchać muzyki, ponieważ pomaga im się skupić.
Argument 1: Muzyka zagłusza rozpraszające dźwięki w tle, takie jak rozmowy na korytarzu czy przesuwanie krzeseł.
Przykład: W ankiecie przeprowadzonej w jednej piątej klasie 18 z 24 uczniów stwierdziło, że przy cichej muzyce kończyło samodzielne czytanie szybciej niż w ciszy.
Argument 2: Wybór własnej muzyki daje uczniom niewielkie poczucie kontroli nad otoczeniem.
Przykład: Uczeń, który wybiera spokojną muzykę instrumentalną do zadania pisemnego, sam podejmuje decyzję dotyczącą koncentracji. Jest to ten sam rodzaj umiejętności samodzielnego zarządzania, który nauczyciele chcą w uczniach rozwijać.
Argument 3: Muzyka bez słów nie konkuruje z czytaniem ani pisaniem tak jak rozmowa.
Przykład: Nauczyciele, którzy już pozwalają na muzykę instrumentalną podczas ćwiczenia działań matematycznych, odnotowują mniej próśb o przejście do cichszego pomieszczenia.
Zakończenie: Pozwolenie uczniom na wybór cichej muzyki bez słów podczas samodzielnej pracy to prosta zmiana, która wspiera koncentrację i nie powoduje rzeczywistych zakłóceń w klasie.

Zauważ, że do każdego argumentu dołączono konkretny przykład, a nie powtórzenie samego argumentu. Odpowiedź zakończona po każdym argumencie, bez wiersza z przykładem, otrzymałaby najwyżej część punktów według większości kryteriów oceny tekstu opiniującego. Ten sam błąd pojawia się, gdy odpowiedź oparta na strategii pisania RACE pomija etap Explain, czyli wyjaśnienie, i pozostawia cytat bez komentarza.

Znalezienie rzeczywistych argumentów i przykładów jest zwykle najbardziej czasochłonną częścią wypełniania graficznego organizera do pisania opinii, zwłaszcza gdy zadanie wymaga oparcia stanowiska na lekturze, artykule lub dyskusji klasowej, a nie tylko na osobistym doświadczeniu. Notelyn analizuje plik PDF, zeskanowaną kartę pracy lub stronę podręcznika, przesłany obraz albo nagraną dyskusję klasową i tworzy uporządkowane podsumowanie AI. Wydobywa ono konkretne fakty i szczegóły, wokół których można rzeczywiście zbudować pole argumentu, zamiast podawać ogólnikową parafrazę, po której uczeń nadal nie wie, co zacytować.

Po podsumowaniu materiału źródłowego asystent pytań i odpowiedzi AI w Notelyn jest bardziej przydatnym narzędziem do przygotowania poszczególnych pól argumentów i przykładów. Bezpośrednie pytanie, na przykład o to, jakie dowody w artykule wspierają dane stanowisko, daje wstępną odpowiedź, którą uczeń może sprawdzić w źródle i zapisać własnymi słowami w polu Przykład. Jeśli graficzny organizer wypowiedzi perswazyjnej lub tekstu argumentacyjnego wymaga uwzględnienia kontrargumentu, ten sam asystent może wyszukać najsilniejszy przeciwny punkt widzenia w materiale źródłowym. Zwykle jest to najtrudniejsza część pola kontrargumentu przygotowywanego od zera.

Funkcja mapy myśli przydaje się, gdy uczeń musi uporządkować więcej niż dwa lub trzy argumenty. Umieszcza główną opinię w centrum, a każdy argument i przykład na osobnej gałęzi. Taki widok ułatwia dostrzeżenie argumentu bez przykładu albo dwóch argumentów, które w rzeczywistości mówią to samo innymi słowami, zanim organizer zostanie przekształcony w pełny szkic. Jeżeli klasa wraca do tych samych materiałów źródłowych przy kilku zadaniach pisemnych, wcześniejsze zamienienie kluczowych faktów i cytatów w fiszki lub krótki quiz daje uczniom gotowy zestaw argumentów i przykładów. Nie muszą wtedy ponownie czytać całego źródła za każdym razem, gdy pojawia się nowy temat wypowiedzi opiniującej.

Graficzny organizer do pisania opinii działa najlepiej jako krótki etap planowania przed każdym zadaniem perswazyjnym, a nie jako karta pracy wyciągana tylko wtedy, gdy wręczy ją nauczyciel. Wypełnienie choćby roboczej wersji z trzema polami przed napisaniem pełnego akapitu zwykle zajmuje mniej czasu niż napisanie akapitu i odkrycie w połowie, że jeden z argumentów nie łączy się z przedstawioną opinią.

Dopasuj format do poziomu klasy i zadania. Tekst opiniujący w młodszych klasach szkoły podstawowej wymaga przedstawienia opinii oraz dwóch lub trzech argumentów skierowanych do znajomego odbiorcy. W starszych klasach szkoły podstawowej lub w szkole średniej tekst zgodny ze standardami zwykle wymaga etapu przykładu z organizera OREO oraz wyrażeń łączących poszczególne argumenty. Graficzny organizer wypowiedzi perswazyjnej dodaje odwołanie do emocji lub wezwanie do działania, gdy tekst ma skłonić konkretnego czytelnika do podjęcia decyzji. Najbardziej wymagający graficzny organizer tekstu argumentacyjnego dodaje kontrargument i odpowiedź na niego, gdy uczeń jest gotowy bezpośrednio uwzględnić drugą stronę i jej odpowiedzieć. Struktura ta jest blisko związana z mapą eseju, której uczniowie używają do planowania dłuższych tekstów perswazyjnych z kilkoma akapitami rozwinięcia.

W przypadku uczniów pracujących z lekturą, artykułem lub nagraną dyskusją Notelyn zmienia wypełnianie graficznego organizera do pisania opinii z zadania pochłaniającego większość lekcji w czynność zajmującą kilka minut: zaimportuj źródło, wydobądź konkretne argumenty i przykłady z podsumowania AI, sprawdź z asystentem pytań i odpowiedzi najsilniejsze przeciwne stanowisko, jeśli zadanie tego wymaga, a następnie rozmieść gotową strukturę przed rozpoczęciem pisania.