Fiszki do pilatesu: wybierz zestaw i ucz się z notatek

Wybierz w zależności od tego, co chcesz sobie przypomnieć: własne sformułowania z kursu, materiały wizualne do pilatesu na macie albo materiały do pilatesu na reformerze. Każda z tych opcji służy innemu celowi nauki, więc żadna nie jest najlepsza dla wszystkich. Zacznij od wiersza, który najbardziej odpowiada Twoim najbliższym zajęciom lub zadaniu.

Osoba przygotowująca się do sprawdzianu z terminologii może potrzebować jedynie niewielkiego, własnego zestawu. Osoba szkoląca się, która porównuje zapamiętane nazwy ćwiczeń z ilustracjami, może woleć odpowiadające im fizyczne karty. Ktoś, kto uczy się obu rodzajów pilatesu, może przechowywać osobne zestawy, aby pytanie zawsze wskazywało kontekst.

Zanim kupisz fiszki do pilatesu, zapisz jedno zadanie, w którego wykonaniu zakup ma Ci pomóc. Na przykład: rozpoznać ćwiczenia wymienione w module pilatesu na macie z tego tygodnia albo znaleźć odpowiednie materiały do zajęć z pilatesu na reformerze. Takie zdanie daje praktyczne kryterium oceny zestawu, niezależnie od jego okładki, liczby kart czy popularności.

Każda karta powinna zawierać jedno pytanie, krótką odpowiedź i wystarczające informacje o źródle, aby można było znaleźć pełne wyjaśnienie. Wskaż kurs i używany sprzęt, jeśli te szczegóły wpływają na odpowiedź. Umieść odnośnik do źródła na odwrocie karty, aby przypadkiem nie zdradził tego, co próbujesz sobie przypomnieć.

Skopiuj ten szablon do notesu lub dokumentu źródłowego. Zastąp pola w nawiasach kwadratowych szczegółami z zajęć.

PRZÓD
Kurs / moduł: [kurs i zajęcia]
Kontekst: [mata, reformer lub zagadnienie z kursu]
Pytanie: [jedno konkretne pytanie sprawdzające pamięć]

TYŁ
Odpowiedź: [krótka odpowiedź z omawianego materiału]
Źródło: [wydanie podręcznika, strona lub data zajęć]
Pytanie uzupełniające: [pytanie, które w razie potrzeby zadasz na zajęciach]

Przykład: W notatce z zajęć zapisano: „Terminologia z zajęć 3: korzystaj ze słowniczka kursowego. Porównaj sformułowania dotyczące przejścia na karcie pracy 4 ze stroną 27 podręcznika. Zapytaj instruktora, którego terminu używa się na zaliczeniu”. Przekształć tę krótką notatkę w trzy kompletne fiszki:

• Przód: Które źródło zawiera terminologię do zajęć 3? Tył: Słowniczek kursowy. Źródło: Notatki z zajęć 3.
• Przód: Które dwa źródła należy porównać pod kątem sformułowań dotyczących przejścia? Tył: Karta pracy 4 i strona 27 podręcznika. Źródło: Notatki z zajęć 3.
• Przód: Jakie pytanie dotyczące terminologii należy zadać instruktorowi? Tył: Którego terminu używa się na zaliczeniu? Źródło: Notatki z zajęć 3.

Aby przećwiczyć powtórkę, zakryj tyły kart i odpowiedz na wszystkie trzy pytania. Załóżmy, że pamiętasz słowniczek i pytanie do instruktora, ale przy porównaniu zgadujesz, że chodzi o stronę 24. Zapisz drugą kartę jako błędną odpowiedź, sprawdź stronę 27 i uwzględnij to pytanie w kolejnej powtórce. Masz teraz konkretną korektę zamiast niejasnego postanowienia, żeby ponownie przeczytać wszystko.

Przykład sprawdza umiejętność odnajdywania informacji i zadawania pytań uzupełniających po zajęciach. Dodając materiał z kursu, zachowaj tę samą strukturę wąskich, konkretnych pytań. Nasz poradnik o tworzeniu fiszek przedstawia więcej sposobów dzielenia długiej odpowiedzi na osobne pytania.

Zanim porównasz wygląd zestawów, sprawdź ich zawartość i zestaw ją z programem swojego kursu. Zestaw może być przydatny, a mimo to nie obejmować części modułu, którego się uczysz. Przygotuj krótką listę kontrolną na podstawie spisu treści kursu, a następnie zaznacz tematy uwzględnione w rozważanym zestawie.

Następnie sprawdź terminologię. Twoja szkoła może stosować określoną nazwę, pisownię lub podział. Jeśli na karcie pojawia się inny termin, zachowaj termin kursowy w swoim indeksie do nauki i zanotuj obok źródła alternatywne określenie. Nie zastępuj po cichu jednej nazwy inną, bo później trudniej będzie odnaleźć te same materiały.

Sprzęt należy uwzględnić w pytaniu zawsze wtedy, gdy zmienia jego kontekst. Oznaczenie „Zajęcia 5, reformer” jest bardziej przydatne niż sama nazwa ćwiczenia, która powtarza się w kilku notatkach. Organizuj fiszki do pilatesu według rozróżnień, które kurs rzeczywiście każe Ci rozpoznawać, zamiast łączyć wszystko w jeden niezróżnicowany stos.

W przypadku materiałów wizualnych obejrzyj przykładową kartę w czytelnym rozmiarze. Czy potrafisz rozpoznać właściwe oznaczenie i znaleźć towarzyszące mu wyjaśnienie? Czy widzisz, która strona zawiera pytanie, a która odpowiedź? Zatłoczona karta może sprawdzić się jako arkusz informacyjny, ale utrudniać szybką rundę przypominania.

Na koniec wybierz realistyczny zestaw do bieżącej nauki. Możesz mieć kompletny, opublikowany zbiór, a korzystać tylko z kart związanych z aktualnym modułem. Prowadź osobną listę kontrolną materiałów na późniejsze zajęcia. Dzięki temu odróżnisz materiał, który już przerobiłeś, od tego, który tylko znajduje się w pudełku.

Przygotuj pierwszą wersję na podstawie jednego, jasno określonego źródła: materiałów rozdanych na zajęciach, krótkiego fragmentu podręcznika albo notatek z jednych zajęć. Nadaj źródłu jasny tytuł i datę. Jeśli notatki obejmują kilka zajęć, rozdziel je przed opracowaniem pytań, aby każda odpowiedź miała określony kontekst.

W przypadku fiszek do pilatesu przydatne kategorie pytań obejmują nazwy, wyjaśnienia z kursu, omówione wskazówki ruchowe i przejścia między ćwiczeniami. Kategoria służy organizacji nauki, a nie nakazuje wypełnienia każdego możliwego pola. Pomiń wszystko, czego nie wyjaśnia źródło, a niejasne fragmenty zamień w pytania na następne zajęcia.

Skorzystaj z poniższej kolejności, aby przekształcić stronę notatek w niewielki, praktyczny zestaw fiszek.

Notelyn przekształca tekst z kursu w notatkę z wygenerowanymi fiszkami i quizem wielokrotnego wyboru. Wklej podsumowanie zajęć z jasnym tytułem albo zaimportuj tekstowy materiał PDF, aby utworzyć uporządkowane notatki tekstowe. Po imporcie użyj funkcji View Source, aby sprawdzić oryginalny dokument, gdy trzeba zweryfikować źródło.

Wygeneruj fiszki i porównaj zawarte w nich pytania i odpowiedzi z materiałem z zajęć, sprawdzając również, czy pojawiają się wybrane przez Ciebie tematy. Obrazy z zaimportowanego pliku nie są przenoszone do notatek, a proces tworzenia kart opiera się na ponownym generowaniu całego zestawu, a nie edycji pojedynczych kart ani automatycznym planowaniu powtórek w odstępach czasu. Skup tekst źródłowy na zajęciach, które chcesz powtórzyć.

Odpowiedz na pytanie, zanim odsłonisz tył karty. Kliknij kartę lub naciśnij spację, aby odwrócić ją na komputerze, albo dotknij jej na telefonie. Śledź licznik postępu i uruchom ponownie ten sam zestaw, aby powtórzyć ćwiczenie. Następnie skorzystaj z quizu w notatce, odpowiedz na pytania wielokrotnego wyboru i przeczytaj wyjaśnienia. Zacznij od obsługi fiszek w Notelyn.

Krótka powtórka pomoże Ci ustalić, co potrafisz wyjaśnić, a co wymaga uwagi. Wybierz porę, której możesz się trzymać, a następnie dobierz możliwą do opanowania partię materiału z zajęć. Pięć do dziesięciu minut może być dobrym początkiem; dostosuj czas do złożoności odpowiedzi i ilości dostępnego czasu.

Przed zajęciami sprawdź kilka wcześniej przerobionych pytań i wybierz jedno nierozstrzygnięte, które ze sobą zabierzesz. Po zajęciach dopisz odpowiedź do notatek, podając datę. Dzięki temu kolejna wersja zestawu będzie powiązana z czymś, czego rzeczywiście się nauczyłeś, zamiast pozostawiać coraz dłuższą listę pytań bez odpowiedzi.

Prosty rejestr błędów może zawierać cztery elementy: identyfikator karty, Twoją odpowiedź, poprawną odpowiedź i przyczynę błędu. Przydatne przyczyny to pomylenie terminów, brak kontekstu i niezanotowany wcześniej szczegół. Każda z nich wymaga innego następnego działania. Pomylenie terminów wskazuje na potrzebę ich porównania; brak notatek oznacza konieczność powrotu do źródła lub zadania pytania.

Przed rozpoczęciem rundy z partnerem ustalcie, jaka odpowiedź będzie akceptowana. Jedna osoba czyta całe pytanie, ukrywając odpowiedź. Druga odpowiada, a następnie sprawdza tył karty. Po niewielkiej partii zamieńcie się rolami. Partner może sprawdzić zapisaną odpowiedź bez konieczności wymyślania wyjaśnienia.

Wykorzystuj zestaw do określonych zadań polegających na przypominaniu sobie informacji w ramach szerszego planu nauki. Zacznij od wymagań i zakresu tematycznego konkretnego certyfikatu, o który się ubiegasz, a następnie przyporządkuj tym tematom materiały z kursu. Komercyjny zestaw kart z ćwiczeniami i własny zestaw z zajęć mogą obejmować tylko część tego materiału.

Strona z materiałami do nauki National Pilates Certification Program opisuje je jako opcjonalne. Wymienia trzecie wydanie oficjalnego podręcznika przygotowującego do egzaminu certyfikacyjnego National Pilates Certification, obejmujące etykę, zakres praktyki, grupy szczególne, przeciwwskazania, ilustracje ćwiczeń i historię. Egzamin kompleksowy ocenia kandydatów z pełnym przygotowaniem. Sam zestaw kart z ćwiczeniami nie potwierdza spełnienia warunków dopuszczenia ani nie gwarantuje zdania egzaminu.

Przygotuj listę kontrolną do nauki do egzaminu, z osobnym wierszem dla każdego odpowiedniego tematu i kolumną na jego źródło. Dołączaj identyfikatory kart tylko tam, gdzie opracowano pytania. Puste wiersze wskazują, gdzie nadal potrzebujesz dodatkowego materiału do nauki albo rozmowy z organizatorem szkolenia.

Prowadź wyniki powtórek z zajęć oddzielnie od informacji zwrotnych z oficjalnych egzaminów. Przypominanie sobie treści własnych fiszek do pilatesu pokazuje, na które wybrane pytania odpowiedziałeś; nie mierzy wszystkich tematów z egzaminu. Wykorzystaj te informacje, aby wybrać następne zadanie do nauki, na przykład powtórzenie nieuwzględnionej części słowniczka lub przeczytanie wskazanego rozdziału podręcznika.

Dobierz format do pytania, które chcesz zadać. Karty wizualne sprawdzają się przy pytaniach wymagających rozpoznania elementu przedstawionego w materiałach z kursu. Karty tekstowe nadają się do krótkiej definicji, porównania lub pytania o terminologię z zajęć. Niektóre moduły uzasadniają użycie obu formatów, z których każdy służy innemu celowi.

W przypadku kart papierowych sprawdź, czy możesz zasłonić odpowiedź, nie zakrywając potrzebnego Ci obrazu. Mała, zdejmowana osłona pozwala oddzielić widoczne pytanie od sąsiadujących etykiet. Umieszczaj odnośniki do stron zawsze w tym samym rogu i przechowuj przekładkę z nazwą modułu kursu, aby można było rozpoznać luźne karty.

Przed wygenerowaniem cyfrowych fiszek do pilatesu przygotuj czytelną notatkę źródłową. Zachowaj nagłówki i umieszczaj każde wyjaśnienie obok odpowiadającego mu terminu. Jeśli fragment mówi tylko „zobacz diagram”, znajdź wyjaśnienie w materiałach z kursu, zamiast traktować to sformułowanie jako odpowiedź. Nasz poradnik o tworzeniu fiszek z pliku PDF dokładniej omawia przygotowanie źródła.

Jeśli korzystasz z obu formatów, prowadź indeks zawierający nazwę zajęć, numer karty papierowej, tytuł notatki cyfrowej i stronę źródła. Dzięki temu znajdziesz ten sam temat bez powielania każdej karty. Na każdą rundę wybieraj jeden zestaw, aby móc zapisać, jaki materiał został przerobiony.

Bez względu na wybrany format oddziel zobaczenie pytania od sprawdzenia odpowiedzi. Poradnik o fiszki do ćwiczenia przypominania sobie informacji dokładniej opisuje tę kolejność nauki.

Wybierz jedne zajęcia, na których już byłeś, i zapisz, jakiemu kolejnemu zadaniu mają służyć. Jeśli potrzebujesz materiału wizualnego, porównaj odpowiedni opublikowany zestaw z tym modułem. Jeśli chcesz przypomnieć sobie sformułowania z kursu, wybierz krótką notatkę lub materiał rozdany na zajęciach i opracuj kilka konkretnych pytań.

Zanim rozszerzysz zestaw, ukończ jedną rundę. Zapisz, na które pytania odpowiedziałeś, które okazały się błędne, a które wymagają wyjaśnienia. Zaplanuj kolejną powtórkę w kalendarzu i zabierz na zajęcia jedno konkretne pytanie. Dzięki temu zestaw będzie miał jasne zastosowanie między zajęciami.

Fiszki do pilatesu najłatwiej uporządkować wtedy, gdy każde pytanie ma cel, sprawdzalną odpowiedź i źródło, które można ponownie odnaleźć. Przygotuj dziś sześć pytań na podstawie jednych zajęć. Na podstawie wyniku zdecyduj, czy następnym krokiem będzie kolejna powtórka, czytelniejsza notatka źródłowa czy inny format materiału.